ប្រជាពលរដ្ឋជាច្រើនគ្រួសាររស់នៅក្នុងភូមិគោកដូង សង្កាត់ទឹកវឹល ក្រុងសៀមរាប បានប្រកបមុខរបរធ្វើ កន្ត្រក ជាល អង្រុត ឈ្នាង ទុកលក់ឲ្យម៉ូយៗ ដែលបានកម្ម៉ងទិញយកទៅលក់បន្ត ឬក៏យកទៅតុបតែងលម្អតាមគេហដ្ឋាន ភោជនីយដ្ឋាន សណ្ឋាគារជាដើម ដែលមុខរបរនេះ អាចជួយពួកគាត់រកប្រាក់ចំណូលបានបានគួរសម សម្រាប់ទ្រទ្រង់ជីវភាពក្នុងគ្រួសារប្រចាំថ្ងៃបានល្អប្រសើរ។
ប្អូនស្រី វី ណារ៉ុង ជាអ្នកប្រកបមុខរបរផលិតសម្ភារៈទាំងនេះ បានឲ្យដឹងថា ចំពោះមុខរបរធ្វើ ឈ្នាង អង្រុត កន្ត្រក និងជាល ដែលជារបស់សម្រាប់តុបតែងលម្អនៅតាមគេហដ្ឋាន ភោជនីយដ្ឋាន និងសណ្ឋាគារ ឬក៏សម្រាប់ដាក់អំពូលភ្លើងនោះ គឺយើងធ្វើវាតូចៗល្មម ដែលអាចលក់បានតម្លៃតិចច្រើនទៅតាមទំហំរបស់វា ដោយអាតូចអាចលក់បាន មួយក្នុងតម្លៃចាប់ពី ៤០០រៀល រហូតដល់ ៦០០រៀល ហើយអាធំអាចលក់បានប្រាក់ក្នុងមួយតម្លៃចាប់ពី ៣៥០០រៀល រហូតដល់ទៅ ៤៥០០រៀល។ ចំពោះការផលិតសម្ភារៈនេះលក់នេះ ក្នុងមួយថ្ងៃៗ សម្រាប់សម្ភារៈតូចៗពួកគាត់អាចធ្វើបានចាប់ ១០ រហូតដល់ ៣០ និងខ្នាតធំ ក្នុងមួយថ្ងៃ គឺធ្វើបានត្រឹមតែ ៤-៥ ប៉ុណ្ណោះ។
ប្រជាពលរដ្ឋដែលជាអ្នកប្រកបមុខរបរដូចគ្នាដែរនោះ បានបញ្ជាក់ថា ការប្រកបមុខរបរនេះ កាលពីមិនទាន់មានផ្ទុះកូវិដ-១៩ គឺពួកគាត់លក់បានថ្លៃគួរសមដែរ តែឥឡូវលក់មិនបានថ្លៃដូចមុនៗទេ ហើយក៏មានផលវិបាកចំពោះការចំណាយពេលវេលា និងប្រាក ដើម្បីទៅរកទិញល្ពាក់ ទិញឬស្សី ឬក៏វល្ល៍ យកមកធ្វើវា ភាគច្រើន គឺពួកគាត់ទៅរកនៅខេត្តកំពង់ធំ ខេត្តពោធិ៍សាត់ ដោយប្រើរយៈពេលទៅម្តងៗពី ២-៣ថ្ងៃ ទើបត្រឡប់មកវិញ មិនសូវចំណេញប៉ុន្មានទេ។ ពួកគាត់ក៏បានអំពាវនាវដល់បងប្អូនអាជីវករ ពាណិជ្ជករ តាមសហគ្រាស ភោជនីយដ្ឋាន សណ្ឋាគារ សូមជួយគាំទ្រផលិតផលខ្មែរធ្វើដោយដៃនេះផង។
បើតាមលោក ធុយ ហ៊ត មេភូមិគោកដូង បានឲ្យដឹងដែរថា ប្រជាពលរដ្ឋក្នុងភូមិនេះ មានគ្រួសារប្រមាណជាង ៧០ភាគរយ បានប្រកបមុខរបរមួយនេះ បន្ទាប់ពីពួកគាត់បានធ្វើស្រែ ហើយនឹងក្រោយមកប្រមូលផលរួច ទើបពួកគាត់ឆ្លៀតធ្វើការងារបន្ទាប់បន្សំនេះ គ្រាន់បានប្រាក់ផ្គត់ផ្គងក្នុងក្រុមគ្រួសារ។ លោកថា ការងារធ្វើកន្រក អង្រុត ឈ្នាង គឺបងប្អូនប្រជាពលរដ្ឋ បានធ្វើតាំងពីយូរលង់ណាស់មកហើយ បន្តតាំងពីដូនតាមកម្លេះ ការងារនេះ គឺបែបលក្ខណ:ជាគ្រួសារៗ ប្រាក់ដែលយើងរកបានពីការលក់នោះ វាមិនអាចជួយឲ្យជីវភាពរបស់ពួកគាត់មានបានច្រើនទេ តែវាអាចជួយកាត់បន្ថយនៅការខ្វះខាតមួយចំនួនដែរ ជាពិសេស គឺការកាត់បន្ថយចំណាក់ស្រុករបស់បងប្អូនប្រជាពលរដ្ឋ នៅពេលពួកគាត់មានការងារធ្វើច្រើនក្នុងស្រុកនោះ គឺពួកគាត់មិនអាចទៅរកការងារឆ្ងាយបានឡើយ៕
អត្ថបទ និង រូបភាព៖ លោក ស៊ាន សុផាត
កែសម្រួល៖ លោក អ៊ុន ណារាជ្យ
