នៅរាត្រីពេញបូរមី ១៥កើត ខែអស្សុជ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី២៩ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៣ ជាថ្ងៃចេញព្រះវស្សា ព្រះសង្ឃ គណៈកម្មការ អាចារ្យវត្ត និងបងប្អូនប្រជាពលរដ្ឋតាមភូមិនានាចំណុះជើងវត្តអារញ្ញសាគរ ស្ថិតក្នុងក្រុងសៀមរាប បានមូលមតិគ្នារៀបចំពិធីដង្ហែសង្ឃឹកប្រទីបជ្វាលា ទៅកាន់ចុងទឹកក្បែរភូមិសាស្ត្របឹងទន្លេសាប។
ព្រះវិភត្តិមុនីញាណ ហ៊ាក់ គឹមហ៊ត់ វិសារទោ ចៅអធិការវត្តអារញ្ញសាគរ មានសង្ឃដិកាបញ្ជាក់ថា ពិធីដង្ហែសង្ឃឹកប្រទីបជ្វាលា គឺធ្វើឡើងដើម្បីអបអរសាទរថ្ងៃចេញព្រះវស្សា និងជាសញ្ញាថារដូវវស្សាឆ្នាំនេះបានឆ្លងផុតហើយជាពិសេស និងសំខាន់បំផុតនៃពិធីនេះ គឺសុំខមាទោសដល់ព្រះគង្គាដែលឱ្យយើងប្រើប្រាស់ជារៀងរាល់ថ្ងៃដើម្បីទ្រទ្រង់ជីវិតរបស់យើងគ្រប់គ្នា ក្រែងយើងធ្វើអំពើមិនគប្បីណាមួយដោយចេតនាក្តី អចេតនាក្តី ទៅលើព្រះគង្គារ ព្រះធរណី ហើយព្រះសង្ឃក៍ធ្វើពិធីសូត្រជ័យន្តោ ចម្រើនព្រះបរិត្ត ដើម្បីឧទ្ទិសបុណ្យកុសលដល់ម្ចាស់ទឹកម្ចាស់ដីព្រៃព្រឹក្សាផងទាំងឡាយនិងងាកមកឱ្យពរសព្វសាធុកាជ័យមង្គលដល់ប្រជាពុទ្ឋបរិស័ទគ្រប់រូបឱ្យជួបតែសេចក្តីសុខចំរើន។
ព្រះវិភត្តិមុនីញាញ មានថេរដិកាទៀតថា ពិធីនេះចាស់ៗនាំគ្នាធ្វើឡើង ដើម្បីដឹងគុណដល់ម្ចាស់ទឹកម្ចាស់ដីដែលយើងប្រើប្រាស់ទឹកដីអស់រយៈពេលមួយឆ្នាំ និងដើម្បីបង្ហាញដល់ក្មេងៗស្រករក្រោយឱ្យបានដឹងបានយល់អំពីវប្បធម៌ប្រពៃណីទំនៀមទំលាប់ដែលបុព្វបុរសរបស់ខ្មែរបានបន្សល់ទុកមក ហើយនាំគ្នាគោរពនិងថែរក្សាកុំឱ្យសាបរលាប និងបាត់បង់ សម្រាប់ទុកជាកេរ្តិ៍ដំណែលតកូនចៅគ្រប់ៗជំនាន់ទៅថ្ងៃក្រោយរបស់យើងឱ្យពួកគាត់បានស្គាល់ផង។ សព្វថ្ងៃប្រពៃណីនេះ នៅខេត្តសៀមរាប ស្ទើរតែបាត់បង់អស់ហើយ មាននៅតែវត្តតិចតួចដែលផ្តួចផ្តើម និងប្រារព្ឋនាំគ្នាធ្វើ។
ព្រះអង្គមានសង្ឃដិកាពន្យល់ថា ពិធីដង្ហែសង្ឃឹកជ្វាលា ជាពិធីនិយមធ្វើតៗគ្នាទៅតាមប្រពៃណីទំនៀមទំលាប់នៃប្រជាពលរដ្ឋនៅតំបន់ណាមួយ មិនជាទូទៅទេ។ បើតាមលំអានចាស់ៗគាត់ឱ្យមានការដង្ហែអង្គសង្ឃឹក ដោយ ឱ្យវត្តស្ថិតនៅទីគោកដែលនៅក្បែរគ្នាធ្វើមុន ដោយការដង្ហែរតាមផ្លូវគោក ដល់េវេលាសមស្របណាមួយវត្តនៅចុងទឹក ក៍បណ្តែតនូវគ្រឿងសក្ការៈបូជាជាទីបញ្ចប់កិច្ច។មានន័យថា ព្រះសង្ឃនិងប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅអាស្រ័យផលលើផ្ទៃទឹក សន្មតធ្វើបន្តពីប្រជាពលរដ្ឋនៅលើគោក គឺសហការគ្នាតាមការសន្មត់ដូច្នេះឯង។
គួរឲ្យដឹងដែរថា អង្គសង្ឃឹកត្រូវយកទៅតម្កល់ក្បែរវត្តទឹករហូតដល់ពេលកំណត់ទើបដង្ហែរចេញទៅទីវត្តសុវណ្ណសាគរ (កោះខ្សាច់) ជាវត្តស្ថិតនៅចុងគេប៉ែកខាងក្រោមនៃតំបន់បឹងទន្លេសាបក្នុងក្រុងសៀមរាប។ សង្ឃឹក ជាឈ្មោះប្រដាប់មួយប្រភេទ មានជើង៤ មានដង២ មានរនាប មានជញ្ជាំងតឿជារបាំងសម្រាប់ដាក់គ្រឿងបរិក្ខារច្រើនមុខបម្រុងនឹងប្រគេនភិក្ខុសង្ឃ ឬប្រគេនភិក្ខុតែមួយរូបក៏បាន។ សង្ឃឹក សម្រាប់ដាក់គ្រឿងសំណែនបណ្តែតតាមខ្សែទឹក ឬសែងទៅដាក់លើគោក ដើម្បីឧទ្ទិសដល់ព្រះគង្គា ព្រះធរណី និងទេវតា អារុក្ខអារក្សអ្នកតាម្ចាស់ទឹកម្ចាស់ដី ព្រៃព្រឹក្សា ដែលថែរក្សាស្ថិតនៅតាមព្រៃភ្នំជ្រោះជ្រងជ្រលងដងអូរ៕
អត្ថបទ និងរូបភាព៖ លោក យូ វង្ស
កែសម្រួល៖ លោក អ៊ុន ណារាជ្យ
